Sommige onderwerpen raken zowel je hart als je hoofd. Je wilt het uitleggen, laten zien, invoelbaar maken. Maar soms schieten woorden tekort. En soms zegt een beeld niet genoeg. Juist dat spanningsveld bracht mij bij documentaire fotografie. Wat gebeurt er als je beeld en woord combineert om iets essentieels over het leven zichtbaar te maken?

Mijn vrijheid | Mijn route

Voor mijn eindopdracht aan de School voor Fotografie volgde ik Esther de Best en haar volwassen zoon Jelle Pieter. Hij is meervoudig beperkt, maar net als iedereen zoekt ook hij zijn weg – letterlijk en figuurlijk.

Hoe geef je als ouder ruimte aan autonomie, als je jarenlange zorg je geleerd heeft om te waken, te sturen, te beschermen? Hoe geef je vrijheid als je ook grenzen voelt?

In deze fotoserie vertel ik een verhaal dat niet in één beeld past – en ook niet in één zin. Het gaat over liefde, loslaten, en de kracht van kleine keuzes. Over samen fietsen, de vaste route naar het spoor, de zwaai van de machinist. Over vrijheid in het alledaagse.

Uit deze samenwerking ontstond het boekje Mijn vrijheid | Mijn route. Een korte, eerlijke vertelling in woord en beeld. Met dank aan de openheid van Esther en Jelle Pieter.

Na de zomer volgt een expositie met alle foto’s op de werkplek van Jelle Pieter: Kentalis, locatie Vries. Je bent van harte welkom.

Ik laat mezelf zien

Voor de opdrachtgever Anders Werken in de Zorg Drenthe heb ik gewerkt aan de samenwerking tussen en met verschillende zorgorganisaties. De wil om samen te werken, ook als het lastig is, gaat verder dan een functietitel of een strategische opdracht. Of je het nu wilt of niet, je neemt jezelf mee als uniek individu. Tegelijkertijd is dit juist de kracht en een onmisbare basis voor een sterke samenwerking – helemaal als je het lef hebt om jezelf te tonen aan de ander.

Auteur

info@micheldijkman.nl

Ga naar de inhoud